Het Dorp

De McLab-maatschappij en het wegoptimaliseren van menselijkheid in naam van technologische vooruitgang.

Het ontgaat mij niet dat hier dagelijks digitale loopgravenoorlogen worden uitgevochten over het begrip ‘empathie’. Laten we eerlijk zijn: meestal is die roep om inlevingsvermogen niets meer dan een verkapte teleurstelling omdat de ander weigert uw mening te onderschrijven. Het is een chantagemiddel in een discussie die allang niet meer over de inhoud gaat, maar over morele superioriteit.

De opmars van de McLab-maatschappij

Terwijl u elkaar de maat neemt over wie het meest “begrijpend” is, hebben Big Tech en de overheid empathie allang bij het grofvuil gezet. De toekomst die zij uitrollen – die van McLabs voor synthetische baby’s (zoals EctoLife) en kweekvlees – heeft geen boodschap aan gevoelens.

Emotie is in hun ogen inefficiënt; het is ruis op de lijn.

• Een algoritme voelt geen pijn.
• Een datastroom kent geen twijfel.
• Een laboratoriumbaby heeft geen behoefte aan de onregelmatige hartslag van moederwarmte, slechts aan de juiste temperatuurinstelling.

Het tuinpad is dood

U vecht voor een vorm van menselijkheid die achter de schermen al is wegbezuinigd. Het organische, het rommelige, het voelende – het is een kostenpost geworden. Wij bevinden ons op een kantelpunt waar we afscheid nemen van de biologische realiteit.

Empathie? Dat is straks net zo’n museumstuk als het tuinpad van mijn vader. Een nostalgisch concept waar we weemoedig naar terugkijken, terwijl de machines geruisloos de dienst uitmaken.

Luister hier naar het geluid van wat we verliezen:Wim Sonneveld – Het Dorp (HD)